Qira
Etymology
From the root qir.
Pronunciation
- Rhymes: -iɾa
Orthographic Form
qira
Verb
qira (perfect infinitive qirraha, causative infinitives qirru / qirruvu, passive infinitives qiras / qirrasa)
- to stand, to be standing
Inflection
| Conjugation of qira | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Standard | Causative | Passive | ||||
| Imperfect | Perfect | Imperfect | Perfect | Imperfect | Perfect | |
| 1st Singular | qirii | qirrii | qirruuyi | qirruyi | qiraasii | qirrasii |
| 2nd Singular | qiraash | qirrasha | qirruush | qirrushu | qiraasash | qirrasash |
| 3rd Singular | qiraaha | qirraha | qirruuha | qirruha | qiraas'ha1 | qirras'ha1 |
| 1st Plural | qiriim | qirrimi | qirruum | qirrumu | qiraasim | qirrasim |
| 2nd/3rd Plural | qiraak | qirraka | qirruuk | qirruku | qiraasak | qirrasak |
| Rel. Singular | qiraabit | qirrabit | qirruubit | qirrubit | qiraasabit | qirrasbit |
| Rel. Plural | qiraabet | qirrabet | qirruubet | qirrubet | qiraasabet | qirrasbet |
| Infinitive | qira | qirraha | qirru | qirruvu | qiras | qirrasa |
| Imperative | qira | qirru | qiras | |||
| 1The apostrophe is not pronounced. It is only used as a divider to reduce ambiguity. | ||||||
Translations
| Sense: support oneself on the feet in an erect position (stand) [edit] |
|---|
|